Jenerik Müzikleri: Interstellar

Uzayın sonsuz boşluğunu, kara deliklerin ürkütücülüğünü ve insanlığın hayatta kalma mücadelesini düşündüğümüzde aklımıza gelen ilk şeylerden biri belki de Hans Zimmer’ın müziğidir. Ancak Interstellar’ın müziklerinin en ilginç tarafı, Zimmer’ın filme başlamadan önce uzay hakkında neredeyse hiçbir şey bilmeden bu hikâyenin ruhunu yakalamış olması. Christopher Nolan, Zimmer’a filmin bir bilimkurgu olduğunu bile söylemeden yalnızca bir babanın çocuğuna duyduğu sevgiyi anlatan bir müzik yazmasını istedi. Zimmer da kendi oğlundan ilham alarak piyanonun başına geçti ve ortaya filmin duygusal omurgasına dönüşecek tema çıktı. Nolan’ın bu melodiyi duyduktan sonra projeyi Zimmer’a anlatmasıyla birlikte müziğin yönü tamamen değişti. İkili, Interstellar için alışılmış bilimkurgu müziklerinin aksine devasa elektronik seslerden ve klişe uzay efektlerinden uzaklaştı. Bunun yerine kilise orgunu merkeze aldılar. Ses üretmek için havaya ihtiyaç duyan bu enstrümanın kullanılması, filmin uzaydaki havasızlığıyla ironik bir karşıtlık oluştururken aynı zamanda insan nefesini, yaşamı, yalnızlığı ve ezici yerçekimini hissettiren benzersiz bir atmosfer yarattı. Londra’daki tarihi bir kilisede kaydedilen bu sesler, filmin farklı duygularını da taşıdı. “Cornfield Chase” insanlığın dünyaya ve hayata tutunma inadını hissettirirken, “No Time for Caution”daki tekrarlar ve saat tik taklarını andıran ritim, Cooper’ın zamana karşı verdiği o ölümcül mücadeleyi adeta müziğin içine yerleştirdi. Interstellar’ın müzikleri bu yüzden yalnızca sahnelere eşlik eden bir film müziği değil. Filmin zaman, insanlık, aile, fedakârlık ve bilinmeyen karşısındaki çaresizlik gibi temel fikirlerini sesle anlatan, modern bilimkurgu sinemasının en unutulmaz müzik çalışmalarından biri. #Interstellar #HansZimmer #ChristopherNolan #FilmMüzikleri #JenerikMüzikleri