Όταν ο καρκίνος μου χτύπησε την πόρτα, πολλοί έφυγαν - Ο σκύλος μου όμως έμεινε να γλείφει τα δάκρυα

Jenny Mastora 13 χρόνια μαζί. Όταν ο καρκίνος μου χτύπησε την πόρτα, εξαφανίστηκαν πολλοί άνθρωποι από δίπλα μου. Άλλοι δεν έστειλαν ούτε ένα μήνυμα και άλλοι μου έκαναν την ζωή δυσκολότερη. Αλλά αυτός ήταν εκεί, να μου γλύφει τα δάκρυα όταν έκλαιγα, με προσπαθεί να πάρει τον πόνο και την αρρώστια από πάνω μου σαν να προτιμούσε να την κουβαλάει ο ίδιος του πάρα εγώ. Την ημέρα της εισαγωγής μου σφίχτηκε τόσο πολύ η ψυχούλα του που ήταν η πρώτη φορά στην ζωή του που έκανε την ανάγκη του μέσα στο σπίτι. Από το άγχος του, σαν να ήξερε που είμαι και τι κάνω. Όλα τα χρόνια που πάλευα με την ασθένεια, ήταν εκεί να με κοιτάει μέσα στην ψυχή και να μου κάνει την ζωή ομορφότερη. Δεν είναι απλά ένα σκυλί. Είναι η οικογένεια μου και η πιο αθώα μορφή αγάπης που γνώρισα ποτέ. Ο Ηβαν ο τρομερός μου ❤️🐾